Huispianist AFAS Theater
Leusden
AFAS Theater
nvt
Jan Vayne boeken
Jan Vayne, de bekende pianist uit Zwolle, geeft jaarlijks tal van concerten. Enkele van deze optredens zijn te vinden op deze site. Bij elk concert staat alle benodigde informatie, zodat u snel en eenvoudig kunt reserveren. Of het nu gaat om een organisatie of particulier, als u Jan Vayne wilt boeken, kunt u hier terecht voor meer informatie.
Verschillende disciplines
Vayne treedt regelmatig op in samenwerking met symfonieorkesten, ensembles, individuele musici zoals violist Adriaan Stoet en organist Harm Hoeve, en vocalisten zoals Ellen Vos, Petra Berger en Shirma Rouse. Daarnaast werkt hij ook samen met harmonieorkesten en koren.
Er zijn voldoende concerten en evenementen om te genieten van de muziek van deze pianist, die bekend staat om zijn virtuoze spel en weelderige haardos.
Over het optreden
Vlak bij de ingang van het futuristische kantoor van AFAS staat een glimmende bronzen Cadillac Coupe DeVille geparkeerd. „Die is van Jan”, zegt woordvoerder Rik ten Wolde. Pianist Jan Vayne rijdt elke werkdag vanuit zijn woonplaats in Zwolle naar het softwarebedrijf in Leusden. Om piano te spelen tijdens de lunch. Jan Vayne verzamelt oude Amerikaanse auto’s. Een deel van zijn verzameling staat in de garage van AFAS. Voor de terugrit pakt hij meestal een andere
In een zwerm van breed lachende werknemers gidst Rik ons via een gang in de richting van het restaurant. De groep splijt even uiteen. Vanuit tegengestelde richting laveert een robotstofzuiger slaafs over de natuurstenen vloer. „Ah, en hier is de karaoke”, zegt Rik terwijl hij een deur opentrekt. In het roodpluchen hok met sfeerverlichting staan twee vrouwen te zingen: I’m Alive van Céline Dion. „Welkom in ons clubhuis”, zegt Rik.
Rik noemt kantoor liever een clubhuis, de kantine heet bij AFAS het restaurant. Het restaurant is een gigantische ronde ruimte met aan de zijkanten een verdieping en grote ramen. In het midden staat op een podium een vleugel. Jan Vayne zit twee tafels verderop met een zonnebril op in een grijs trainingspak een broodje te eten. Hij gaat zo spelen. Rik: „Iedereen die je hier ziet, is bij ons in dienst, dus ook de koks en de schoonmakers.” Alleen Jan Vayne is niet in dienst, maar factureert.
Het restaurant is afgeladen. Aan twee meterslange buffetten staan rijen werknemers. Er zijn belegde broodjes, smoothies, twee soorten soep, een yoghurttap en een saladebar. We mogen iedereen alles vragen en van alles foto’s maken, zegt Rik. „Onze mensen zijn gewend aan gekkigheid, dus doe je ding.”
Pianomuziek klinkt door het restaurant, Jan Vayne is begonnen met spelen. Het is druk bij de panini. Joël de Jong (kiest kaas en kipfilet) en Robin Petersen (kaas en ham) nemen elke dag een panini. Om de dag wisselen ze de taak om de broodjes op tijd op te halen uit het grillapparaat. Vandaag moet Joël. Samen met hun consultancy-collega’s Arjan van der Laan en Rob Gambon zitten ze graag elke dag aan hetzelfde tafeltje. Over de ooit wereldberoemde Jan Vayne: „Het is vooral leuk voor gasten
We gaan bij nog één tafeltje zitten. Vier mannen in pak zitten in een uithoek van het restaurant. Bernard-Paul Hakkenberg zit in de directie en eet een panini. Hij heeft vandaag de salarissen voor volgend jaar vastgesteld: „Dat zag er goed uit.” Bij AFAS werken en lunchen is „het beste van het beste” zegt Bernard-Paul: „Als dit je eerste baan is, ben je voor de rest van je werkende leven verpest.” De lunch is een belangrijk „informeel en gezellig” moment, niemand luncht achter z’n bureau. Pianist Jan Vayne erbij maakt de zaak compleet.
(Bron: NRC)
In een zwerm van breed lachende werknemers gidst Rik ons via een gang in de richting van het restaurant. De groep splijt even uiteen. Vanuit tegengestelde richting laveert een robotstofzuiger slaafs over de natuurstenen vloer. „Ah, en hier is de karaoke”, zegt Rik terwijl hij een deur opentrekt. In het roodpluchen hok met sfeerverlichting staan twee vrouwen te zingen: I’m Alive van Céline Dion. „Welkom in ons clubhuis”, zegt Rik.
Rik noemt kantoor liever een clubhuis, de kantine heet bij AFAS het restaurant. Het restaurant is een gigantische ronde ruimte met aan de zijkanten een verdieping en grote ramen. In het midden staat op een podium een vleugel. Jan Vayne zit twee tafels verderop met een zonnebril op in een grijs trainingspak een broodje te eten. Hij gaat zo spelen. Rik: „Iedereen die je hier ziet, is bij ons in dienst, dus ook de koks en de schoonmakers.” Alleen Jan Vayne is niet in dienst, maar factureert.
Het restaurant is afgeladen. Aan twee meterslange buffetten staan rijen werknemers. Er zijn belegde broodjes, smoothies, twee soorten soep, een yoghurttap en een saladebar. We mogen iedereen alles vragen en van alles foto’s maken, zegt Rik. „Onze mensen zijn gewend aan gekkigheid, dus doe je ding.”
Pianomuziek klinkt door het restaurant, Jan Vayne is begonnen met spelen. Het is druk bij de panini. Joël de Jong (kiest kaas en kipfilet) en Robin Petersen (kaas en ham) nemen elke dag een panini. Om de dag wisselen ze de taak om de broodjes op tijd op te halen uit het grillapparaat. Vandaag moet Joël. Samen met hun consultancy-collega’s Arjan van der Laan en Rob Gambon zitten ze graag elke dag aan hetzelfde tafeltje. Over de ooit wereldberoemde Jan Vayne: „Het is vooral leuk voor gasten
We gaan bij nog één tafeltje zitten. Vier mannen in pak zitten in een uithoek van het restaurant. Bernard-Paul Hakkenberg zit in de directie en eet een panini. Hij heeft vandaag de salarissen voor volgend jaar vastgesteld: „Dat zag er goed uit.” Bij AFAS werken en lunchen is „het beste van het beste” zegt Bernard-Paul: „Als dit je eerste baan is, ben je voor de rest van je werkende leven verpest.” De lunch is een belangrijk „informeel en gezellig” moment, niemand luncht achter z’n bureau. Pianist Jan Vayne erbij maakt de zaak compleet.
(Bron: NRC)
Ticketinfo
Leusden
AFAS Theater
nvt
Over het optreden
Vlak bij de ingang van het futuristische kantoor van AFAS staat een glimmende bronzen Cadillac Coupe DeVille geparkeerd. „Die is van Jan”, zegt woordvoerder Rik ten Wolde. Pianist Jan Vayne rijdt elke werkdag vanuit zijn woonplaats in Zwolle naar het softwarebedrijf in Leusden. Om piano te spelen tijdens de lunch. Jan Vayne verzamelt oude Amerikaanse auto’s. Een deel van zijn verzameling staat in de garage van AFAS. Voor de terugrit pakt hij meestal een andere
In een zwerm van breed lachende werknemers gidst Rik ons via een gang in de richting van het restaurant. De groep splijt even uiteen. Vanuit tegengestelde richting laveert een robotstofzuiger slaafs over de natuurstenen vloer. „Ah, en hier is de karaoke”, zegt Rik terwijl hij een deur opentrekt. In het roodpluchen hok met sfeerverlichting staan twee vrouwen te zingen: I’m Alive van Céline Dion. „Welkom in ons clubhuis”, zegt Rik.
Rik noemt kantoor liever een clubhuis, de kantine heet bij AFAS het restaurant. Het restaurant is een gigantische ronde ruimte met aan de zijkanten een verdieping en grote ramen. In het midden staat op een podium een vleugel. Jan Vayne zit twee tafels verderop met een zonnebril op in een grijs trainingspak een broodje te eten. Hij gaat zo spelen. Rik: „Iedereen die je hier ziet, is bij ons in dienst, dus ook de koks en de schoonmakers.” Alleen Jan Vayne is niet in dienst, maar factureert.
Het restaurant is afgeladen. Aan twee meterslange buffetten staan rijen werknemers. Er zijn belegde broodjes, smoothies, twee soorten soep, een yoghurttap en een saladebar. We mogen iedereen alles vragen en van alles foto’s maken, zegt Rik. „Onze mensen zijn gewend aan gekkigheid, dus doe je ding.”
Pianomuziek klinkt door het restaurant, Jan Vayne is begonnen met spelen. Het is druk bij de panini. Joël de Jong (kiest kaas en kipfilet) en Robin Petersen (kaas en ham) nemen elke dag een panini. Om de dag wisselen ze de taak om de broodjes op tijd op te halen uit het grillapparaat. Vandaag moet Joël. Samen met hun consultancy-collega’s Arjan van der Laan en Rob Gambon zitten ze graag elke dag aan hetzelfde tafeltje. Over de ooit wereldberoemde Jan Vayne: „Het is vooral leuk voor gasten
We gaan bij nog één tafeltje zitten. Vier mannen in pak zitten in een uithoek van het restaurant. Bernard-Paul Hakkenberg zit in de directie en eet een panini. Hij heeft vandaag de salarissen voor volgend jaar vastgesteld: „Dat zag er goed uit.” Bij AFAS werken en lunchen is „het beste van het beste” zegt Bernard-Paul: „Als dit je eerste baan is, ben je voor de rest van je werkende leven verpest.” De lunch is een belangrijk „informeel en gezellig” moment, niemand luncht achter z’n bureau. Pianist Jan Vayne erbij maakt de zaak compleet.
(Bron: NRC)
In een zwerm van breed lachende werknemers gidst Rik ons via een gang in de richting van het restaurant. De groep splijt even uiteen. Vanuit tegengestelde richting laveert een robotstofzuiger slaafs over de natuurstenen vloer. „Ah, en hier is de karaoke”, zegt Rik terwijl hij een deur opentrekt. In het roodpluchen hok met sfeerverlichting staan twee vrouwen te zingen: I’m Alive van Céline Dion. „Welkom in ons clubhuis”, zegt Rik.
Rik noemt kantoor liever een clubhuis, de kantine heet bij AFAS het restaurant. Het restaurant is een gigantische ronde ruimte met aan de zijkanten een verdieping en grote ramen. In het midden staat op een podium een vleugel. Jan Vayne zit twee tafels verderop met een zonnebril op in een grijs trainingspak een broodje te eten. Hij gaat zo spelen. Rik: „Iedereen die je hier ziet, is bij ons in dienst, dus ook de koks en de schoonmakers.” Alleen Jan Vayne is niet in dienst, maar factureert.
Het restaurant is afgeladen. Aan twee meterslange buffetten staan rijen werknemers. Er zijn belegde broodjes, smoothies, twee soorten soep, een yoghurttap en een saladebar. We mogen iedereen alles vragen en van alles foto’s maken, zegt Rik. „Onze mensen zijn gewend aan gekkigheid, dus doe je ding.”
Pianomuziek klinkt door het restaurant, Jan Vayne is begonnen met spelen. Het is druk bij de panini. Joël de Jong (kiest kaas en kipfilet) en Robin Petersen (kaas en ham) nemen elke dag een panini. Om de dag wisselen ze de taak om de broodjes op tijd op te halen uit het grillapparaat. Vandaag moet Joël. Samen met hun consultancy-collega’s Arjan van der Laan en Rob Gambon zitten ze graag elke dag aan hetzelfde tafeltje. Over de ooit wereldberoemde Jan Vayne: „Het is vooral leuk voor gasten
We gaan bij nog één tafeltje zitten. Vier mannen in pak zitten in een uithoek van het restaurant. Bernard-Paul Hakkenberg zit in de directie en eet een panini. Hij heeft vandaag de salarissen voor volgend jaar vastgesteld: „Dat zag er goed uit.” Bij AFAS werken en lunchen is „het beste van het beste” zegt Bernard-Paul: „Als dit je eerste baan is, ben je voor de rest van je werkende leven verpest.” De lunch is een belangrijk „informeel en gezellig” moment, niemand luncht achter z’n bureau. Pianist Jan Vayne erbij maakt de zaak compleet.
(Bron: NRC)